Hoe verschillend kan de start van een nieuw jaar zijn? 1 januari 2008 hing ik laveloos op de wc-pot van mijn koophuis in een prachtig Gronings dorp. Prachtig omdat het een molen heeft en op nog geen 15 auto minuten van de stad af lag. Tenminste zo werd het verkocht op funda.nl. Zelfs met het kopen van een huis was ik ongeduldig en relatieman 1999-2008 ging hier vrolijk in mee. Verder was het stil en saai in dit dorp (Dat stond overigens niet op funda.nl). Behalve met oud en nieuw, toen werd de molen omgetoverd tot een bruincafe. 1 januari 2009 stond ik tussen 30.000 toeristen op de Dam, met een dure fles champagne aan mijn mond, gelukkig, euforisch, samen met een vriendin een rotjaar af te sluiten en een feestjaar in te luiden.

2008: Het jaar waarin ik de knoop doorhakte en het koophuis, daarbij horende man, 9 jaar geschiedenis en samen (maar toch apart) leven gedag zei. Heb gehuild om verdiet dat ik heb gedaan. Heb geschreeuwd van geluk in mijn nieuwe stulp. Het jaar waarin mensen gingen en mensen kwamen. Het jaar waarin de eerste vriendin trouwde. Gelukkig nog geen kraamvisites van vriendinnen had. Het jaar waarin ik nog meer richting de 30 ga en de 20 dus steeds verder weg zie verdwijnen. Het jaar waarin ik foute kerels heb ontmoet. Het jaar waarin mijn vader bijna overleed.

2009: Het jaar dat startte met een ontzettend gelukkig gevoel en eindigde met een gevoel van 'hebben wij dit beleefd?'. Waarin de magische nacht startte die wat mij betreft nooit had hoeven te eindigen. Vanaf de Dam door een feestende menigte naar de Nieuw Markt. Op de Nieuw Markt was feest! Gelukkig nieuwjaar werd ons gewenst door 2 onbekende skater-boys. Zoenen werden uitgewisseld en we hadden het gezellig. Vuurwerk, vuur, drank en jointjes verhoogden de feestelijke sfeer.

Ik weet niet hoe het komt maar mijn mond leidt haar eigen leven. Zoenen doet ze graag en ze vond een doel. Een van de onbekende skaters. De inmiddels niet meer onbekende jongen blijkt 20 te zijn. Het maakt vannacht allemaal niet uit! Return to our teenage! Ik weet nu, wat al vaker gezegd werd: leeftijd voel je niet. Via het park, een steiger bij Nemo zijn we bij min 7 beland op de Munt. Ondanks de kou hadden we het warm. Niemand kon ons iets maken, we leefden ons eigen feest. Natuurlijk geen nummers uitgewisseld, dit is iets voor nu en hier niet voor dan en daar.....

Jerry bedankt voor my revival!